บทนำ
บท 1
"ป๋าโฮปขาา"เสียงใสๆของเด็กสาวดังมาจากหน้าบ้านก่อนที่ร่างนั้นจะวิ่งดุ๊กดิ๊กเข้ามาแล้วกระโดดเกาะชายหนุ่มแน่น
"อึ๊บบบ....ไม่ใช่เด็กแล้วนะเรา"
"หนูนานาหน้ายังเด็กอยู่เลยค่ะยังไม่โตเลย.."เด็กสาวพูดเสียงอู้อี้อยู่ข้างหูของชายหนุ่ม
"ลงก่อนนะครับทำแบบนี้มันไม่ดี"
"หนูนานาไม่ลงค่ะหนูนานาอยากอยู่แบบนี้ป๋าโฮปอุ้มหนูนานาเข้าไปด้านในหน่อยสิคะ"
"ก็ได้ค่ะ"ชายหนุ่มถอนหายใจออกมาก่อนจะพาร่างของเด็กสาวเข้าไปในบ้านท่ามกลางสายตาของแม่บ้านหลายคน แต่ก็ไม่ได้มีใครตกใจหรือแปลกใจอะไรเลยเพราะเด็กสาวทำแบบนี้เป็นประจำอยู่แล้วจนแม่บ้านพากันชินหมดแล้ว
"ถึงแล้วค่ะหนูนานาลงได้แล้วนะคะ"
"ก็ได้ค่ะ"เด็กสาวยอมลงแต่โดยดี ก่อนจะทำหน้าบูดบึ้งถอยตัวลงนั่งบนโซฟาอย่างแรง
"เป็นอะไรไปคะ"
"หนูนานาเพิ่งนึกขึ้นได้ค่ะ...เพื่อนที่โรงเรียนของหนูนานาบอกว่าหนูนานาโตแล้วหนูนานาจะต้องมีแฟน..จะมาทำตัวติดป๋าโฮปแบบนี้ไม่ได้เพราะป๋าโฮปก็ต้องมีแฟนเหมือนกัน"
"มันก็จริงอย่างที่เพื่อนหนูว่านะคะ...หนูนานาโตแล้วจะมาทำตัวติดกับป๋าแบบนี้ไม่ได้นะคะ"
"หนูนานายังไม่โตค่ะหนูนานายังเด็กอยู่เลย ป๋าโฮปจะให้หนูนานาโตและหนูนาก็จะได้ไม่ต้องตัวติดกับป๋าโฮปและป๋าโฮปก็จะไปมีแฟนใช่ไหมคะ"เด็กสาวพูดพร้อมกับทำแก้มป่องๆยกแขนขึ้นมากอดอกเอาไว้
"เปล่านะคะ...ป๋าไม่ได้จะมีแฟนแต่ป๋าแค่บอกว่าหนูนาโตแล้วเดี๋ยวใครจะมองหนูนานาไม่ดีเอา"
"ก็ช่างคนมองสิคะหนูนานาไม่ได้สนใจสักหน่อย"
"แล้วไม่กลัวเขาว่ากระทบไปถึงพ่อและครอบครัวของหนูนานาเหรอ"
"...."
"เห็นไหม...หนูนานาก็กลัวเหมือนกันป๋าก็กลัวแบบนั้นกลัวว่าจะมีคนมาพูดถึงหนูนานาในทางที่ไม่ดี"
"ลูกน้องของป๋าก็มีนี่คะสั่งลูกน้องของป๋าไปจัดการเลย"
"หนูนานาฟังป๋าดีๆนะคะ ที่ป๋ามีลูกน้องเยอะไม่ใช่ว่าป๋ามีเอาไว้ทำในเรื่องที่ไม่ดีนะคะป๋ามีลูกน้องเอาไว้ทำงานค่ะ"
"ก็หนูนานาเคยเห็นในหนังนี่คะ....คนที่มีลูกน้องเยอะเวลาใครทำอะไรให้ไม่พอใจก็จะสั่งให้ลูกน้องไปจัดการ"
"หนังก็ส่วนหนังนะคะแยกแยะกันให้ออก"
"ค่ะป๋าโฮป"
"เอาล่ะค่ะ...ไปอาบน้ำทานข้าวแล้วพักผ่อนนะคะป๋าจะไปทำงาน"
"โห่...ป๋าอะ...อะไรก็ ทำงาน ทำงานทำงาน ไม่เห็นสนใจหนูนานาบ้างเลยอย่างนี้หนูนาเรียนจบแล้วไปเรียนต่อกับพ่อที่เกาหลีดีกว่า"เด็กสาวพูดจบก็คว้ากระเป๋าขึ้นไปบนห้องของตนทันที ชายหนุ่มจึงรีบเดินตามขึ้นไปเมื่อเห็นเด็กสาวนั้นกำลังงอน
"หนูนานาขา...อย่าเพิ่งงอนคุณป๋าสิคะคุณป๋าทำงานก็เพื่อจะเก็บเงินพาหนูนานาไปเที่ยวไงคะ"
"ป๋าโฮปไม่ต้องมาพูดเลยค่ะ...ป๋าโฮปไม่เคยสนใจหนูนานาเลยปล่อยให้หนูนานาอยู่กับแม่บ้านอย่างเดียว"
"ก็ป๋าต้องทำงานนี่คะ"
"ค่ะ....ป๋าโฮปไปทำงานเถอะค่ะหนูนานาจะไปอาบน้ำแล้ว"
"พี่หนูนางอนป๋าเหรอคะ"
"เปล่าค่ะ....หนูนานาไม่ได้งอน"เด็กสาวตอบกลับไปถึงปากเธอจะพูดออกไปแบบนั้นแต่มันตรงข้ามกับการกระทำของเธอมากเลย
"นี่เหรอคนไม่ได้งอน....แล้วป๋าจะต้องทำยังไงดีล่ะหนูนานะถึงจะหายงอนป๋า"
"ป๋าโฮปอยากให้หนูนานาหายงอนจริงๆเหรอคะ....หนูนานามีวิธีค่ะ"
"....."ชายหนุ่มขมวดคิ้วเข้าหากันพลางมองใบหน้าของเด็กสาวด้วยความสงสัย
"ป๋าโฮปต้องพาหนูนานาไปที่ทำงานด้วยหนูนานาทีถึงจะหายงอน"
"ไม่ได้นะคะที่ทำงานป๋ามันอันตราย...มันเป็นร้านเหล้าคนเมามากมายเลย..."ชายหนุ่มรีบปฏิเสธทันที
"ถ้าอย่างนั้นหนูนานาก็ไม่หายงอนป๋าโฮปหรอกค่ะ"เด็กสาวตอบกลับไปก่อนจะทำท่าเหมือนจะปิดประตูใส่หน้าของชายหนุ่มแต่กลับถูกแขนแกร่งดันเอาไว้ก่อน
"ก็ได้ค่ะ...ป๋าพาหนูนานาไปด้วยก็ได้...แต่ต้องสัญญากับป๋าก่อนว่าจะไม่ดื้อไม่ซน"
"หนูนานะสัญญาค่ะ...รักษาสัญญาด้วยเกียรติของลูกเสือเลย"เด็กสาวทำท่าเหมือนกับทหารกำลังเคารพหัวหน้า
"โอเคๆ...ไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้านะคะห้ามใส่ชุดโป๊ด้วย"
"โอเคค่ะ"เด็กสาวรีบวิ่งเข้าไปในห้องพร้อมกับคว้าผ้าขนหนูวิ่งเข้าไปในห้องน้ำอย่างรวดเร็วชายหนุ่มจึงเดินเข้าไปนั่งรอในห้องของเธอ
10 นาทีผ่านไป
เด็กสาวใช้เวลาในการอาบน้ำเร็วมากเธอนุ่งผ้าขนหนูออกมาหน้าอกของเธอถูกผ้าขนหนูคลุมได้เพียงครึ่งเดียวเพราะมันใหญ่เกินวัยของเธอมาก ชายหนุ่มมองภาพนั้นก่อนจะกลืนน้ำลายเหนียวๆลงคอด้วยความยากลำบาก
เด็กสาวเข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้าในห้องแต่งตัวก่อนจะเดินออกมา
"ไปกันค่ะหนูนานาเสร็จเรียบร้อยแล้ว"ชุดที่เธอใส่เป็นเพียงชุดกระโปรงสีโอรส แต่พอได้อยู่บนเรือนร่างของเธอมันกลับสวยอย่างบอกไม่ถูก
"ค่ะ...ไปกัน"ชายหนุ่มมองภาพนั้นอย่างไม่ละสายตาชุดมันรัดที่หน้าอกของเด็กสาวจนล้นออกมา
"ป๋าโฮปขาาา...ปิดเทอมนี้ป๋าโฮปจะพาหนูนานาไปเที่ยวไหนดีคะ"
"แล้วหนูนานาอยากไปไหนดีล่ะคะ"
"หนูนานาอยากไปเที่ยวทะเลค่ะ...เพื่อนของหนูนานาบอกว่าปีที่แล้วไปเที่ยวเกาะของจังหวัดภูเก็ตมันสวยมากๆเลยค่ะเพื่อนของหนูนานาถ่ายรูปมาให้ดูด้วยหนูนานาอยากไปจังเลยค่ะ"
"เหรอคะ...ถ้าอย่างนั้นปิดเทอมนี้เราไปเที่ยวทะเลกันนะคะ"
"เย้ๆๆๆ...ป๋าโฮปใจดีจังเลยค่ะ"
"หึๆๆๆๆ"ชายหนุ่มมองเด็กสาวที่กำลังแสดงอาการดีใจออกมาพร้อมกับหัวเราะในลำคอเบาๆ
"แล้วปิดเทอมพ่อจะกลับจากเกาหลีไหมคะ"
"ป๋าก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะหนูนานาก็ลองโทรถามดูสิคะ"
"ทำไมพ่อถึงไปทำงานนานจังเลยหลายปีถึงกลับมาหาหนูนานาทีนึง"
"ที่พ่อไปทำงานก็เพราะหาเงินส่งให้หนูนาได้เรียนสูงๆไง...หนูนานาต้องตั้งใจเรียนนะคะ"
"ค่ะ....หนูนานาจะตั้งใจเรียนให้สมกับที่พ่อทำงานหนักส่งหนูนานาเรียนเลย"
"ดีมากค่ะคนเก่ง"
"คริๆๆๆ😁"
บทล่าสุด
#96 บทที่ 96 Episode:63 ตอนจบ
อัปเดตล่าสุด: 5/1/2026#95 บทที่ 95 Episode:62 SM20+
อัปเดตล่าสุด: 5/1/2026#94 บทที่ 94 Episode:61 เปลี่ยนบรรยากาศ
อัปเดตล่าสุด: 5/1/2026#93 บทที่ 93 Episode:60 การกลับมา
อัปเดตล่าสุด: 5/1/2026#92 บทที่ 92 Episode:59 เบาะแส
อัปเดตล่าสุด: 5/1/2026#91 บทที่ 91 Episode:58 ความหวัง
อัปเดตล่าสุด: 5/1/2026#90 บทที่ 90 Episode:57 ข่าวร้าย
อัปเดตล่าสุด: 5/1/2026#89 บทที่ 89 Episode:56 ตกเลือด
อัปเดตล่าสุด: 5/1/2026#88 บทที่ 88 Episode:55 เมียกูห้ามยุ่ง
อัปเดตล่าสุด: 5/1/2026#87 บทที่ 87 Episode:54 คำขอ
อัปเดตล่าสุด: 5/1/2026
คุณอาจชอบ 😍
พลาดรักร้ายนายวิศวะ
"พี่สาวฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว อย่างที่พี่เข้าใจ" มิริณสวนกลับอรัณอย่างไม่ยอมทันที
"เป็นเด็กN มันไม่ได้ต่างกับผู้หญิงขายตัว" อรัณจับข้อมือเรียวเล็กของมิริณเอาไว้แน่น ด้วยความโกรธและโมโห ใบสวยหวานไร้กรอบแว่นตา จ้องมองคนปากร้ายโดยไม่เกรงกลัวแต่อย่างใด
"ถ้าเกลียดผู้หญิงขายตัว เกลียดพี่สาวฉัน เกลียดฉันมากนัก พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียทีสิ" มิริณกดน้ำเสียงโดยความไม่พอใจ พร้อมกับสะบัดมือออกจากแขนของอรัณ
"ถ้าอยากเป็นเด็กขายตัวตามพี่สาวของเธอนัก ก็มาขายให้ฉันเสียสิ จะได้ไม่ต้องวิ่งหาคนอื่นให้มันเหนื่อย แค่นอนให้ฉันกระแทกก็พอ"
"พี่รัณ" มิริณตระโกนใส่หน้าอรัณด้วยความโกรธจัด
!! เพี๊ยะ !! พร้อมกับตะเบ่งฝามือฝาดใบหน้าอันหล่อเหลาของอรัณด้วยที่เขานั้นดูถูกเธอไม่หยุด
ใบหน้าของอรัณหันไปตามแรงตบและมอง มิริณมาด้วยสายตาดุดัน
"ขอซื้อดีๆ ไม่ขาย งั้นก็โดนฉันกระแทกก่อน แล้วค่อยคิดราคามาละกัน" พูดจบอรัณก็ระดมจูบคนตัวเล็กไปทั่วทั้งใบหน้าด้วยความโมโห
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
บ่วงรักบ่วงเสน่หา
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
ร้อนรักคุณอามาเฟีย
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง













