บทนำ
บท 1
"ป๋าโฮปขาา"เสียงใสๆของเด็กสาวดังมาจากหน้าบ้านก่อนที่ร่างนั้นจะวิ่งดุ๊กดิ๊กเข้ามาแล้วกระโดดเกาะชายหนุ่มแน่น
"อึ๊บบบ....ไม่ใช่เด็กแล้วนะเรา"
"หนูนานาหน้ายังเด็กอยู่เลยค่ะยังไม่โตเลย.."เด็กสาวพูดเสียงอู้อี้อยู่ข้างหูของชายหนุ่ม
"ลงก่อนนะครับทำแบบนี้มันไม่ดี"
"หนูนานาไม่ลงค่ะหนูนานาอยากอยู่แบบนี้ป๋าโฮปอุ้มหนูนานาเข้าไปด้านในหน่อยสิคะ"
"ก็ได้ค่ะ"ชายหนุ่มถอนหายใจออกมาก่อนจะพาร่างของเด็กสาวเข้าไปในบ้านท่ามกลางสายตาของแม่บ้านหลายคน แต่ก็ไม่ได้มีใครตกใจหรือแปลกใจอะไรเลยเพราะเด็กสาวทำแบบนี้เป็นประจำอยู่แล้วจนแม่บ้านพากันชินหมดแล้ว
"ถึงแล้วค่ะหนูนานาลงได้แล้วนะคะ"
"ก็ได้ค่ะ"เด็กสาวยอมลงแต่โดยดี ก่อนจะทำหน้าบูดบึ้งถอยตัวลงนั่งบนโซฟาอย่างแรง
"เป็นอะไรไปคะ"
"หนูนานาเพิ่งนึกขึ้นได้ค่ะ...เพื่อนที่โรงเรียนของหนูนานาบอกว่าหนูนานาโตแล้วหนูนานาจะต้องมีแฟน..จะมาทำตัวติดป๋าโฮปแบบนี้ไม่ได้เพราะป๋าโฮปก็ต้องมีแฟนเหมือนกัน"
"มันก็จริงอย่างที่เพื่อนหนูว่านะคะ...หนูนานาโตแล้วจะมาทำตัวติดกับป๋าแบบนี้ไม่ได้นะคะ"
"หนูนานายังไม่โตค่ะหนูนานายังเด็กอยู่เลย ป๋าโฮปจะให้หนูนานาโตและหนูนาก็จะได้ไม่ต้องตัวติดกับป๋าโฮปและป๋าโฮปก็จะไปมีแฟนใช่ไหมคะ"เด็กสาวพูดพร้อมกับทำแก้มป่องๆยกแขนขึ้นมากอดอกเอาไว้
"เปล่านะคะ...ป๋าไม่ได้จะมีแฟนแต่ป๋าแค่บอกว่าหนูนาโตแล้วเดี๋ยวใครจะมองหนูนานาไม่ดีเอา"
"ก็ช่างคนมองสิคะหนูนานาไม่ได้สนใจสักหน่อย"
"แล้วไม่กลัวเขาว่ากระทบไปถึงพ่อและครอบครัวของหนูนานาเหรอ"
"...."
"เห็นไหม...หนูนานาก็กลัวเหมือนกันป๋าก็กลัวแบบนั้นกลัวว่าจะมีคนมาพูดถึงหนูนานาในทางที่ไม่ดี"
"ลูกน้องของป๋าก็มีนี่คะสั่งลูกน้องของป๋าไปจัดการเลย"
"หนูนานาฟังป๋าดีๆนะคะ ที่ป๋ามีลูกน้องเยอะไม่ใช่ว่าป๋ามีเอาไว้ทำในเรื่องที่ไม่ดีนะคะป๋ามีลูกน้องเอาไว้ทำงานค่ะ"
"ก็หนูนานาเคยเห็นในหนังนี่คะ....คนที่มีลูกน้องเยอะเวลาใครทำอะไรให้ไม่พอใจก็จะสั่งให้ลูกน้องไปจัดการ"
"หนังก็ส่วนหนังนะคะแยกแยะกันให้ออก"
"ค่ะป๋าโฮป"
"เอาล่ะค่ะ...ไปอาบน้ำทานข้าวแล้วพักผ่อนนะคะป๋าจะไปทำงาน"
"โห่...ป๋าอะ...อะไรก็ ทำงาน ทำงานทำงาน ไม่เห็นสนใจหนูนานาบ้างเลยอย่างนี้หนูนาเรียนจบแล้วไปเรียนต่อกับพ่อที่เกาหลีดีกว่า"เด็กสาวพูดจบก็คว้ากระเป๋าขึ้นไปบนห้องของตนทันที ชายหนุ่มจึงรีบเดินตามขึ้นไปเมื่อเห็นเด็กสาวนั้นกำลังงอน
"หนูนานาขา...อย่าเพิ่งงอนคุณป๋าสิคะคุณป๋าทำงานก็เพื่อจะเก็บเงินพาหนูนานาไปเที่ยวไงคะ"
"ป๋าโฮปไม่ต้องมาพูดเลยค่ะ...ป๋าโฮปไม่เคยสนใจหนูนานาเลยปล่อยให้หนูนานาอยู่กับแม่บ้านอย่างเดียว"
"ก็ป๋าต้องทำงานนี่คะ"
"ค่ะ....ป๋าโฮปไปทำงานเถอะค่ะหนูนานาจะไปอาบน้ำแล้ว"
"พี่หนูนางอนป๋าเหรอคะ"
"เปล่าค่ะ....หนูนานาไม่ได้งอน"เด็กสาวตอบกลับไปถึงปากเธอจะพูดออกไปแบบนั้นแต่มันตรงข้ามกับการกระทำของเธอมากเลย
"นี่เหรอคนไม่ได้งอน....แล้วป๋าจะต้องทำยังไงดีล่ะหนูนานะถึงจะหายงอนป๋า"
"ป๋าโฮปอยากให้หนูนานาหายงอนจริงๆเหรอคะ....หนูนานามีวิธีค่ะ"
"....."ชายหนุ่มขมวดคิ้วเข้าหากันพลางมองใบหน้าของเด็กสาวด้วยความสงสัย
"ป๋าโฮปต้องพาหนูนานาไปที่ทำงานด้วยหนูนานาทีถึงจะหายงอน"
"ไม่ได้นะคะที่ทำงานป๋ามันอันตราย...มันเป็นร้านเหล้าคนเมามากมายเลย..."ชายหนุ่มรีบปฏิเสธทันที
"ถ้าอย่างนั้นหนูนานาก็ไม่หายงอนป๋าโฮปหรอกค่ะ"เด็กสาวตอบกลับไปก่อนจะทำท่าเหมือนจะปิดประตูใส่หน้าของชายหนุ่มแต่กลับถูกแขนแกร่งดันเอาไว้ก่อน
"ก็ได้ค่ะ...ป๋าพาหนูนานาไปด้วยก็ได้...แต่ต้องสัญญากับป๋าก่อนว่าจะไม่ดื้อไม่ซน"
"หนูนานะสัญญาค่ะ...รักษาสัญญาด้วยเกียรติของลูกเสือเลย"เด็กสาวทำท่าเหมือนกับทหารกำลังเคารพหัวหน้า
"โอเคๆ...ไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้านะคะห้ามใส่ชุดโป๊ด้วย"
"โอเคค่ะ"เด็กสาวรีบวิ่งเข้าไปในห้องพร้อมกับคว้าผ้าขนหนูวิ่งเข้าไปในห้องน้ำอย่างรวดเร็วชายหนุ่มจึงเดินเข้าไปนั่งรอในห้องของเธอ
10 นาทีผ่านไป
เด็กสาวใช้เวลาในการอาบน้ำเร็วมากเธอนุ่งผ้าขนหนูออกมาหน้าอกของเธอถูกผ้าขนหนูคลุมได้เพียงครึ่งเดียวเพราะมันใหญ่เกินวัยของเธอมาก ชายหนุ่มมองภาพนั้นก่อนจะกลืนน้ำลายเหนียวๆลงคอด้วยความยากลำบาก
เด็กสาวเข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้าในห้องแต่งตัวก่อนจะเดินออกมา
"ไปกันค่ะหนูนานาเสร็จเรียบร้อยแล้ว"ชุดที่เธอใส่เป็นเพียงชุดกระโปรงสีโอรส แต่พอได้อยู่บนเรือนร่างของเธอมันกลับสวยอย่างบอกไม่ถูก
"ค่ะ...ไปกัน"ชายหนุ่มมองภาพนั้นอย่างไม่ละสายตาชุดมันรัดที่หน้าอกของเด็กสาวจนล้นออกมา
"ป๋าโฮปขาาา...ปิดเทอมนี้ป๋าโฮปจะพาหนูนานาไปเที่ยวไหนดีคะ"
"แล้วหนูนานาอยากไปไหนดีล่ะคะ"
"หนูนานาอยากไปเที่ยวทะเลค่ะ...เพื่อนของหนูนานาบอกว่าปีที่แล้วไปเที่ยวเกาะของจังหวัดภูเก็ตมันสวยมากๆเลยค่ะเพื่อนของหนูนานาถ่ายรูปมาให้ดูด้วยหนูนานาอยากไปจังเลยค่ะ"
"เหรอคะ...ถ้าอย่างนั้นปิดเทอมนี้เราไปเที่ยวทะเลกันนะคะ"
"เย้ๆๆๆ...ป๋าโฮปใจดีจังเลยค่ะ"
"หึๆๆๆๆ"ชายหนุ่มมองเด็กสาวที่กำลังแสดงอาการดีใจออกมาพร้อมกับหัวเราะในลำคอเบาๆ
"แล้วปิดเทอมพ่อจะกลับจากเกาหลีไหมคะ"
"ป๋าก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะหนูนานาก็ลองโทรถามดูสิคะ"
"ทำไมพ่อถึงไปทำงานนานจังเลยหลายปีถึงกลับมาหาหนูนานาทีนึง"
"ที่พ่อไปทำงานก็เพราะหาเงินส่งให้หนูนาได้เรียนสูงๆไง...หนูนานาต้องตั้งใจเรียนนะคะ"
"ค่ะ....หนูนานาจะตั้งใจเรียนให้สมกับที่พ่อทำงานหนักส่งหนูนานาเรียนเลย"
"ดีมากค่ะคนเก่ง"
"คริๆๆๆ😁"
บทล่าสุด
#96 บทที่ 96 Episode:63 ตอนจบ
อัปเดตล่าสุด: 5/1/2026#95 บทที่ 95 Episode:62 SM20+
อัปเดตล่าสุด: 5/1/2026#94 บทที่ 94 Episode:61 เปลี่ยนบรรยากาศ
อัปเดตล่าสุด: 5/1/2026#93 บทที่ 93 Episode:60 การกลับมา
อัปเดตล่าสุด: 5/1/2026#92 บทที่ 92 Episode:59 เบาะแส
อัปเดตล่าสุด: 5/1/2026#91 บทที่ 91 Episode:58 ความหวัง
อัปเดตล่าสุด: 5/1/2026#90 บทที่ 90 Episode:57 ข่าวร้าย
อัปเดตล่าสุด: 5/1/2026#89 บทที่ 89 Episode:56 ตกเลือด
อัปเดตล่าสุด: 5/1/2026#88 บทที่ 88 Episode:55 เมียกูห้ามยุ่ง
อัปเดตล่าสุด: 5/1/2026#87 บทที่ 87 Episode:54 คำขอ
อัปเดตล่าสุด: 5/1/2026
คุณอาจชอบ 😍
เกิดใหม่: เทพธิดาแห่งการแก้แค้น
ฉันถูกทั้งคู่หมั้นและพี่สาวทรยศ
ที่น่าเศร้ายิ่งกว่านั้น พวกเขาตัดแขนขาฉัน ตัดลิ้นฉัน มีเพศสัมพันธ์ต่อหน้าฉัน และฆ่าฉันอย่างโหดเหี้ยม!
ฉันเกลียดพวกเขาเหลือเกิน...
โชคดีที่โชคชะตาพลิกผัน ฉันได้เกิดใหม่อีกครั้ง!
ด้วยโอกาสครั้งที่สองในชีวิต ฉันจะมีชีวิตอยู่เพื่อตัวเอง และฉันจะได้เป็นราชินีแห่งวงการบันเทิง!
และฉันจะแก้แค้น!
คนที่เคยรังแกและทำร้ายฉัน ฉันจะชดใช้คืนให้พวกเขาเป็นสิบเท่า...
(อย่าเปิดนิยายเรื่องนี้โดยไม่ไตร่ตรอง ไม่งั้นคุณจะติดใจจนหยุดอ่านไม่ได้สามวันสามคืน...)
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
รักไม่หลอก
หวงรักท่านประธานปากแข็ง
ข้าวหอมเคยคิดว่า ‘ภาม’ คือผู้ปกครองที่น่ารำคาญที่สุดในชีวิต...
ผู้ชายวิศวะฯ หน้าดุที่วันๆ เอาแต่ขีดเส้นกั้นระหว่างเขากับเธอด้วยคำว่า ‘เด็กเกินไป’
แต่นั่นคือเรื่องของอดีต เพราะเมื่อวันที่เธอเติบโตขึ้นเป็นผู้หญิงเต็มตัว
เขากลับกลายเป็น ‘ราชสีห์จอมบงการ’ ที่ยอมทำทุกอย่างเพื่อลากเธอกลับเข้าถ้ำ
ในเมื่อปากบอกว่าไม่หวง แต่กลับใช้กรงเล็บแห่งอำนาจขังเธอไว้ในรังไม่ให้ไปไหน
ถ้าเขาอยากหวง... ก็หัดพูดให้ตรงกับใจก่อนเถอะ ก่อนที่เธอจะยอมให้ ‘ศัตรูทางธุรกิจ’
พากรงทองของเขาพังทลายลงไปต่อหน้า
ใต้เงาสเน่หา
ทว่าสิ่งที่เธอต้องรับมือกลับไม่ใช่เพียงเมนูอาหารรสเลิศ แต่เป็น ‘ไทม์’ CEO หนุ่มผู้เย็นชา เย่อหยิ่ง และกินยากที่สุดในสามโลก! จากความระแวงแคลงใจในคราแรก แปรเปลี่ยนเป็นความสิเน่หาอันลุ่มหลงที่ซ่อนเร้นอยู่ภายใต้เงามืดของคฤหาสน์
ท่ามกลางสายตาผู้ใหญ่และคำครหาเรื่องชนชั้น เขาตีตราจองเธอไว้ด้วยความหึงหวงอันบ้าคลั่ง ขณะที่เธอพยายามเจียมตัวและหลบหนี...
แต่ยิ่งเธอถอยห่าง เขากลับยิ่งก้าวเข้ามาประชิด และพร้อมจะบดขยี้ทุกคนที่กล้าพราก ‘ยอดดวงใจ’ ไปจากเขา!
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
สัญญารักประธานร้าย
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
รักระรินใจ
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
เมียเด็กของท่านประธานร้ายรัก
เธอเป็นเพียงนักศึกษาฝึกงานธรรมดา ส่วนเขาคือท่านประธานผู้สูงส่ง เย็นชา และอันตรายเกินกว่าที่หัวใจดวงเล็ก ๆ ของเธอจะรับมือไหว
น้ำขิงไม่เคยคิดเลยว่า การเข้ามาฝึกงานในบริษัทวัฒนากร กรุ๊ป จะเปลี่ยนชีวิตของเธอไปตลอดกาลเพราะเพียงคืนเดียว...เธอกลายเป็นผู้หญิงของเขา
ภูริช วัฒนากร คือผู้ชายที่ใคร ๆ ก็เกรงกลัว
เขาร้าย เขาเย็นชา เขาไม่เคยอ่อนข้อให้ใคร แต่กับเด็กฝึกงานตัวเล็ก ๆ อย่างเธอ เขากลับทั้งหวง ทั้งหึง ทั้งร้ายกาจ และไม่ยอมปล่อยมือ
“เธอเป็นของฉัน น้ำขิง จำไว้ให้ดี”คำพูดของเขาเหมือนโซ่ตรวนผูกเธอไว้กับความรักที่ทั้งหวาน ทั้งเจ็บ และหนีไม่พ้น
ทว่าเมื่อความลับและคำกล่าวหาร้ายแรงถาโถมเข้ามาผู้ชายที่เคยกอดเธอแน่น กลับเป็นคนเดียวกันที่ทำให้เธอเจ็บจนแทบขาดใจ เธอไม่ได้ต้องการเงินของเขาไม่ได้ต้องการตำแหน่งเมีย ท่านประธาน เธอต้องการเพียงความเชื่อใจจากผู้ชายที่เธอรักสุดหัวใจแต่เมื่อเขาไม่ฟัง...เธอจึงเลือกจากไป
พร้อมหัวใจที่แตกสลาย และอีกหนึ่งชีวิตน้อย ๆ ที่เขายังไม่รู้ว่ามีอยู่จริง













